Πιο συγκεκριμένα, στην έρευνα συμμετείχαν 186 χώρες, εκ των οποίων μόλις το 44% παρουσιάζεται αυτάρκες στην παραγωγή γαλακτοκομικών, ενώ στην Ωκεανία και στην υπο-Σαχάρια Αφρική περισσότερο από το 80% των χωρών δεν μπορεί να καλύψει από μόνο του τις ανάγκες του σε γαλακτοκομικά.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα στοιχεία ισολογισμών τροφίμων του FAO και δημογραφική διατροφική μοντελοποίηση για να αξιολογήσει τις ικανότητες κάθε χώρας να καλύψει τις ανάγκες της σε γαλακτοκομικά.
Από τα σημαντικότερα ευρήματα της έρευνας είναι ότι παρότι η Ινδία είναι η μεγαλύτερη παραγωγός γάλακτος παγκοσμίως, οι πιέσεις που αντιμετωπίζει ο κλάδος από την αυξανόμενη ζήτηση, την μεταβλητότητα των τιμών και τη στροφή προς τη βιώσιμη κατανάλωση είναι σημαντικές. Η έρευνα επισημαίνει την ανάγκη για διαρκή επένδυση σε γαλακτοκομικά προϊόντα προστιθέμενης αξίας, προηγμένες τεχνολογίες και πρακτικές ανθεκτικές στο κλίμα.
Οι οικονομικές ενώσεις και τα τοπικά εμπορικά λόμπι φαίνεται να παρέχουν ελάχιστη προστασία σε αυτές τις προκλήσεις. Η έρευνα προειδοποιεί ακόμα για τις αρνητικές συνέπειες τις υπερβολικής στήριξης σε εισαγόμενες προμήθειες, καθώς έτσι μειώνεται η ικανότητα της εκάστοτε χώρας να προσαρμοστεί στις διαταραχές της γραμμής προμηθειών
Για την Ινδία ένας αυτάρκης γαλακτοκομικός κλάδος είναι ζωτικής σημασίας. Οι ερευνητές προτείνουν την μεγαλύτερη επικέντρωση στην ανάπτυξη της αλυσίδας αξία για τη διασφάλιση παροχής γάλακτος πλούσιου σε θρεπτικά συστατικά, ειδικά σε επαρχιακές και χαμηλού εισοδήματος περιοχές.
