Σύμφωνα με την ετήσια έρευνα της Ολλανδικής DSM – Fimenich, συγκριτικά με το 2023, η ερευνητική διαδικασία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σύνολο των 6 κύριων μυκοτοξινών (αφλατοξίνη, ζεαραλενόνη, εβιτοξίνη, φουμονισίνες, Τ-2 μυκοτοξίνης και της ωχρατοξίνης Α) αυξήθηκαν σε επιπολασμό (συχνότητα σε σταθερό αριθμό δείγματος) και σε θετικά ppb (αριθμός σημαντικής συγκέντρωσης). Τα ευρήματα της έρευνας αφορούσαν σχεδόν 28.400 δείγματα από 95 χώρες σε όλο τον κόσμο.
Γραφήματα και περισσότερα στοιχεία για τις διαφορές μεταξύ 2023 και 2024 μπορείτε να βρείτε εδώ
Οι μυκοτοξίνες ορίζονται ως δευτερογενείς μεταβολίτες μυκήτων, οι οποίοι κατά την κατάποση, εισπνοή ή απορρόφησή τους μέσω του δέρματος, προκαλούν μειωμένη απόδοση, ασθένεια ή θάνατο σε ανθρώπους ή ζώα. Πρώτες, τόσο λόγω της συχνότητας εμφάνισής τους, όσο και λόγω της σοβαρότητας των επιπλοκών που προκαλούν, αναφέρονται οι Αφλατοξίνες. Οι αφλατοξίνες παράγονται από τα είδη Aspergillus flavus και A. parasiticus που προσβάλουν προϊόντα, όπως καλαμπόκι, βαμβακόσπορος, αραχίδα, αμύγδαλα, καρύδια, κελυφωτά φιστίκια κ.ά…
Ανά γεωγραφική ζώνη, ο κίνδυνος προσβολής αυξήθηκε σε Κεντρική Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική, σε σύγκριση με το 2023.Τα επίπεδα κινδύνου παρέμειναν «ακραία» σε Βόρεια και Κεντρική Αμερική, Νότια Ασία, Κίνα και Ταϊβάν.
